Over-gang
Weet je wat raar is? Dat wij vrouwen anno 2026 de overgang nog steeds zien als iets über-vervelends....
Ja hoor, komt ie....in de aanval:
"Zeg dame, dan weet je vast niet hoe ellendig het is om te zien hoe mijn man naar een andere vrouw kijkt,
ik met een knallende koppijn snel naar huis ga,
nachtelijke zweetpartijen hebt waarvoor je een reddingsboei voor nodig hebt,
mijn gezicht rood oploopt op bij de kassa,
mijn lippen uitdrogen en beginnen te klapperen bij tegenwind, of de sluisdeuren opengaan na één nies bij de laatste trede richting wc-deur. Een sneer erbij, en dan op de bank denken: wtf is er verkeerd aan mij?”
"Denk erom meisjes, hou je lach in stand! Want dan bent je sterk!"
-NOT-
De trigger
We staan meteen in de fik zodra iemand het woord ‘overgang’ gebruikt. Het algemene beeld wordt jou verteld dat het iets te maken heeft met leeftijd van boven de 50 jaar.
Fout.
Newsflash: Laat je baarmoeder eerder verwijderen en je zit er net zo hard in. Om maar een voorbeeld te geven.
Overgang is een 'systeemfout'. Een reboot. Een update waar niemand om heeft gevraagd.
Over...gang...
Je stapt over naar een compleet andere snelheids-level dan je altijd gewend bent.
Ooit waren wij de "Super-woman" van het gezin en de omgeving.
Van stappen tot vroeg in de ochtend, een vriendje, eventueel honderd keer sex per week (bij wijze van spreken), reizen, studeren, kinderen, werken, ophalen, boodschappen, koken, wassen, administratie, half uurtje sport/ meditatie, slapen.
Lekker doorknallen, alles tegelijk!
Deze overstap begint onschuldig zoals spierpijn, gewrichtspijn. Al snel denk je hierbij: "Ach, het valt mee..".
Wrak uit bed? Iedereen heeft dat. Hoofdpijn? Doorwerken. Hartkloppingen/je voelt warm aan? Griepje.
Totdat je thuiskomt, alles op je af ziet komen, en de helft gewoon niet lukt. Je voelt angstig. Je zelfvertrouwen daalt naar punt nul.
En dan STOP. Jij staat stil.
Het overkomt je of je het nu wilt of niet. Het is er.
Focus? Bam. Weg.
Energie? Bam. Weg.
Lichaam? Bam. Alles zakt behalve je tandvlees.
Zelfvertrouwen? Bam. Punt nul.
Je voelt je niet meer volledig vrouw. Je hersenen komen snel in opstand: “Ja nee, dit kan echt niet hoor!”
Dus ga je zoeken. Vrouwenbladen, internet, afslankmiddeltjes, harder sporten…
Maar die spiegel blijft je aankijken: “Schat, face it. Je wordt oud.”
Toch zeggen we vaak: “Ik ben oké, alles goed.”
Maar lieverds, echt waar. Ik zweer het je.
Ondertussen loop jij samen met je man door de supermarkt.
Jij geïrriteerd door al die jonge meiden die langs de schappen schrijden, en je partner — die straks een kruisje zal slaan omdat de overlevingskans bij het verlaten van de winkel klein is — draait bijna zijn nek eraf zodra er weer eentje heupwiegend voorbijloopt in haar heupbroekje, strak shirt en haar van een kilometer lang dat vrolijk in de wind wappert.
En dan nóg verandert er intern bij jou niets.
Nu ga je pas luisteren: Thank you my dear!
Voordat je naar allerlei middelen gaat grijpen.
Eerst de spiegel. Dan de rest.
Want eerlijk? Die klachten zijn niet nieuw. Wat wél veranderd is: we praten erover.
In de jaren 50-80 werd je keihard doodgezwegen.
In de naoorlogse decennia werd vrouwelijkheid sterk gekoppeld aan: Jeugd/schoonheid/vruchtbaarheid/dienstbaarheid in het gezin.
Overgang paste totaal niet in dat plaatje. Het zat "tussen je oren". Hormonale therapie bestond wel. Maar o wee als je dat besprak…
Je lichaam is veranderd, maar dat betekent niet dat jij bent veranderd in een Dracula waar je partner nachtmerries van krijgt. Hou op.
Praat over met anderen, deel het.
Erkenning is goud.
Stop met stoer doen: "Dat heb ik nou nooit gehad.".
Luister, ieder lijf is anders!
Hebben sommigen hun lichaam verbouwt? Ja? Nou oké, so be it.
Wil je dat niet, doe dit alsjeblieft dan ook niet!
Jij hebt een eigenwaarde, jij bent uniek.
Stap één:
Kijk jezelf aan in de spiegel en zeg:
" Girl! You are looking good! Be proud!"
En geef jezelf maar eens een goede schouderklop,
nadat je je denigrerende oude troep hebt afgeveegd.
Te nuchter? Welnee!
Ik zeg op mijn beurt, probeer het maar.
Stap twee:
Luister naar je lichaam.
Te veel koffie? Neem wat anders.
Eetpatroon? Verspreid het over de dag.
Sport? "No pain, no gain" Resultaat, wow! Intern gelukkig? Nee?
Dan is het tijd voor iets anders.
Minder hardlopen? Meer wandelen misschien? Met je kleinkind.
Met je vriendin.
Maar de allerbelangrijkste regel...
Luister naar wat jij ziet.
Ik vertaal:
Luister. Niet kijken. Nooit vergelijken.
En leg dat mobieltje eens weg.
Jouw leven. Jouw pad.
Jij leeft maar één keer — je hebt een deadline lopen van jouw eenmalige leven.
GENIET
Veel liefs,
Lisa
Opmerkingen