top of page
Columns
Warm, eerlijk en soms chaotisch als het leven zelf


Een weerspiegeling van het kind.
Een persoonlijke reflectie over betekenis, verlies, groei, verwondering en schrijven. Er leeft nog altijd een kind in ons. Vaak raakt het verborgen achter perfectionisme en de regels van de buitenwereld. Maar wanneer de spiegel van de ziel zichtbaar wordt, ontdekken we soms opnieuw de verwondering, fantasie en puurheid die nooit werkelijk zijn verdwenen.


Carpe diem (Pluk de dag)
Wat heeft het voor zin om te wachten tot alles in balans is, zonder zelf een gewicht op te pakken?
Deze week dacht ik na over vrijheid, waardering en de weegschaal van het leven. Geïnspireerd door Dead Poets Society ontstond een persoonlijke reflectie over keuzes maken, loslaten en de moed hebben om je eigen pad te volgen.


"Dat doet mijn vrouw wel even..."
De vervangende auto rijdt prima, tot mijn man doodleuk meldt dat ík blijkbaar in de Aygo ga rijden. Wanneer dat plan is gemaakt? Geen idee—hij vergat alleen even het hele gesprek met mij te delen. Natuurlijk help ik onze dochter graag, maar “dat doet mijn vrouw wel even” zet mijn overgang op standje sauna-diepvries. Gelukkig zit ik niet in een tank, want de pollepel dreigt al mee te rijden!
bottom of page