Het zonnetje komt op, de lucht is blauw...
...Vrouwtje Stuntel, kom nu maar gauw.
Langzaam maar zeker komt het zonnetje boven de horizon. De mist trekt op. Ochtendgloren dient zich aan.Ā
Ā
Met een bak koffie in de hand draai ik de luiken ƩƩn voor ƩƩn open. Tijd voor zo'n heerlijk romantisch ochtendmoment.Ā
Gordijnen open...Ā
Ā Tot...Ā
Krrrrrrrrraaaaaaaaaaaack.Ā
OkĆ©.Ā Ā
En dag romantiek.Ā
Ā
De gordijnhaakjes besloten collectief met pensioen te gaan en vielen stuk voor stuk uit elkaar. Lichtelijke frustratie. Klein beetje paniek.Ā
"Kom op Lisa, fix dit."Ā
Na een korte klimexpeditie bleek het antwoord simpel:Ā
Nee.Ā
Dan maar later nieuwe halen.Ā
Ā
Volgende missie: het luik bij de voordeur.Ā Ā
Ā
DaarĀ zat nog de ingenieuze constructie van manlief voor de airco. Schroevendraaier ƩƩn: past niet. Schroevendraaier twee: ook niet.Ā
Nou ja. Laat ook maar.Ā
Eerst koffie.Ā
Oh ja, de was.Ā
Wonder boven wonder zat die al in de machine. Kijk, succeservaringen moet je vieren.Ā
Ā
Dus met koffie naar buiten. Even over het boerenlandschap kijken. Ademen. Rust. Nog wat scrollen op Insta, de SisterhoodĀ goedemorgen wensen en de ochtend als een film voorbij laten trekken.Ā
Niet erg.Ā
Zolang een gebeurtenis een gebeurtenis blijft en geen fulltime hobby wordt.Ā
Ā
Plop.Ā
Ā
"Lisa, zou jij niet iets aan je haar doen?"Ā
Ah ja.Ā
Ā
Dus vliegensvlug naar boven. Handdoek. Trui uit. Nee wacht. Eerst trui uit, dan handdoek. Verf erop en gaan.Ā
Even later zit ik weer buiten.Ā
En eerlijk?Ā
Ā
Ondanks de gesneuvelde gordijnhaakjes, de schroevendraaiermysteries en mijn haastige verfactie blijft er weinig mooier dan de zon langzaam op zien komen.Ā
Vanmiddag naar mijn dochter. Morgen naar Landgraaf.Ā
Druk weekend?Ā
Misschien.Ā
Maar wat geeft het.Ā
Opmerkingen