De stille burn-out van sterke vrouwen

"Gaat alles weer goed met je?”

 Uiteraard. “Helemaal prima.”. 

Maar ergens knaagt het. Ben je wel eerlijk tegenover jezelf?

 Of voel je soms de verantwoordelijkheid weer opkomen tegenover jouw werkgever, je team, je kinderen, je gezin? Schuldgevoel?

Hoe groot is de kans dat je over je eigen vermoeidheid heen stapt zonder dat je het opmerkt? Tel de momenten even op en sta erbij stil.

Zodra jij je persoonlijke taak hebt volbracht lijken er wel 10 ervoor in de plaats te komen. Je kleine stemmetje lijkt intern te vertellen “En ik dan?”. Maar dat veeg je natuurlijk weg. Dat is jouw keuze.

Oma

Je bent de allerliefste oma voor je kleinkinderen. Past graag op. Je houdt ze graag bezig met spelletjes en voorleesmomentjes. Gun je jezelf nog aandacht?

Werk

Je wilt je team niet teleurstellen met je afwezigheid. Als je zegt: “Jongens, ik ben er zo. Eerst even snel langs de huisarts, maar ik hou m’n oordopjes bij de hand zodat ik deze overleg alsnog bij kan wonen.”.  

Eerlijk? Vergeet vooral niet op je klokje te kijken...

Kinderen

Daar waar je ooit voor gekozen hebt om een volwaardige opvoeding te geven, moet je ze wegbrengen naar school, sportgelegenheid en niet te vergeten de taken bij basisschool om helpen als overblijfmoeder om maar een voorbeeld te nemen. 

Thuis

Je bent blij als de kinderen naar bed zijn en nog een half uurtje de stilte cadeau krijgt voordat je naar bed toe gaat. Daar aangekomen zie je je manlief die ligt te ronken alsof een stuk oerwoud moet worden doorgezaagd. Hij doet wel zijn best om stilletjes de nacht door te komen, maar dan nog....

Veeg maar weg

“Want de ander heeft het zwaarder. Altijd.”. 

Begrijp wel. Het is de omgeving die dit heeft verzonnen.

Puntje van aandacht!

Je mag medeleven hebben, nooit medelijden.

Zorg voor je lichaam

Welnee. Ben je gek!

Hoe vaak zal je zeggen: “Afspraak maken? Mmm... Mag ik mijn agenda er even bij pakken?” 

Wat is hierbij jouw prioriteit? Jouw gezondheid of de omgeving?

Je gaat mij hierbij niet leuk vinden. En toch ga ik je dit vertellen. 

Je ontkent het keihard. Jij wilt gewoon niet weten wat jouw lichaam op dit moment ondergaat.

Want..

Beterschap is beloofd. Door jezelf. 

Je voelt de energie weer opkomen, je krijgt weer zin in het leven en staat weer te trappelen om door te gaan. Toch?

Van harte gefeliciteerd! Je hebt het overleefd. 

Totdat...

De cirkel is weer rond. 

Je weet: Als je hem niet doorbreekt, breekt hij jou.

Aan jou de keus.